ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٥٤

غزل 413 [ خط عذار يار كه بگرفت ماه از او ]

1 خط عذار يار كه بگرفت ماه از او * خوش حلقه‌ايست ليك به در نيست راه از او

2 ابروى دوست گوشه‌ى محراب دولت است * آنجا بمال چهره و حاجت بخواه از او

3 اى جرعه‌نوش مجلس جم سينه پاك دار * كآيينه‌ايست جام جهان‌بين كه آه از او

4 كردار اهل صومعه‌ام كرد مىپرست * اين دود بين كه نامه‌ى من شد سياه از او

5 سلطان غم هر آنچه تواند بگو بكن * من برده‌ام به باده‌فروشان پناه از او

6 ساقى چراغ مى به ره آفتاب دار * گو برفروز مشعله‌ى صبحگاه از او

7 آبى به روزنامه‌ى اعمال ما فشان * باشد توان سترد حروف گناه از او

8 حافظ كه ساز مطرب عشاق ساز كرد * خالى مباد عرصه‌ى اين بزمگاه از او

9 آيا در اين خيال كه دارد گداى شهر * روزى بود كه ياد كند پادشاه از او