ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٨١٣

[ شرح ] غزل 392

بيت 1 : دولت : سعادت و خوش‌بختى خسروى : سلطنت گزيدن : انتخاب كردن

بيت 2 : جانى : بسيار عزيز

دل كندن از جان آسان است ، ولى جدا شدن از دوستان يكرنگ و گرامى مشكل است .

بيت 3 : خواهم شدن . . . : مىخواهم به گلزار بروم ؛ غنچه‌سان شكوفا شوم و از دل‌تنگى بيرون آيم . انبساط خاطرى پيدا كنم و سرمست از بوى گل ، پيراهنم را بر تن بدرم .

بيت 5 : ملول : مكدر و ناراحت لب گزيدن : گاز گرفتن لب ، كنايه از پشيمانى

بيت 6 : دوراهه منزل : دنيا ، مرز مرگ و زندگى

همنشينى با عزيزان را غنيمت شمار ، چرا كه پس از مرگ ، ديگر ديدارى دست نخواهد داد .

بيت 7 : شاه يحيى : حاكم وقت شيراز

گويى ، شاه حافظ را از ياد برده است . پروردگارا ! تو مراعات حال فقرا را به او يادآورى كن .