ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٠٦

غزل 389 [ چو گل هر دم به بويت جامه در تن ]

1 چو گل هر دم به بويت جامه در تن * كنم چاك از گريبان تا به دامن

2 تنت را ديد گل گويى كه در باغ * چو مستان جامه را بدريد بر تن

3 من از دست غمت مشكل برم جان * ولى دل را تو آسان بردى از من

4 به قول دشمنان برگشتى از دوست * نگردد هيچ‌كس با دوست دشمن

5 تنت در جامه چون در جام باده * دلت در سينه چون در سيم آهن

6 ببار اى شمع اشك از چشم خونين * كه شد سوز دلت بر خلق روشن

7 مكن كز سينه‌ام آه جگرسوز * برآيد همچو دود از راه روزن

8 دلم را مشكن و در پا مينداز * كه دارد در سر زلف تو مسكن

9 چو دل در زلف تو بسته‌ست حافظ * بدين سان كار او در پا ميفكن