ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٧٦

غزل 374 [ بيا تا گل برافشانيم و مى در ساغر اندازيم ]

1 بيا تا گل برافشانيم و مى در ساغر اندازيم * فلك را سقف بشكافيم و طرحى نو دراندازيم

2 اگر غم لشكر انگيزد كه خون عاشقان ريزد * من و ساقى به هم تازيم و بنيادش براندازيم

3 شراب ارغوانى را گلاب اندر قدح ريزيم * نسيم عطر گردان را شكر در مِجمَر اندازيم

4 چو در دست است رودى خوش بزن مطرب سرودى خوش * كه دست‌افشان غزل‌خوانيم و پاكوبان سراندازيم

5 صبا خاك وجود ما بدان عالىجناب انداز * بود كان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازيم

6 يكى از عقل مىلافد يكى طامات مىبافد * بيا كاين داورىها را به پيش داور اندازيم

7 بهشت عَدن اگر خواهى بيا با ما به ميخانه * كه از پاى خُمت روزى به حوض كوثر اندازيم

8 سخن‌دانى و خوش‌خوانى نمىورزند در شيراز * بيا حافظ كه تا خود را به ملكى ديگر اندازيم