ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٨

غزل 356 [ گرم از دست برخيزد كه با دلدار بنشينم ]

غزل 356 [ گرم از دست برخيزد كه با دلدار بنشينم ]

غزل 356 [ گرم از دست برخيزد كه با دلدار بنشينم ]

1 گرم از دست برخيزد كه با دلدار بنشينم * ز جام وصل مى نوشم ز باغ عيش گل چينم

2 شراب تلخ صوفىسوز بنيادم بخواهد برد * لبم بر لب نه اى ساقى و بستان جان شيرينم

3 مگر ديوانه خواهم شد در اين سودا كه شب تا روز * سخن با ماه مىگويم پرى در خواب مىبينم

4 لبت شكر به مستان داد و چشمت مى به مىخواران * منم كز غايت حرمان نه با آنم نه با اينم

5 چو هر خاكى كه باد آورد فيضى برد از انعامت * ز حال بنده ياد آور كه خدمتكار ديرينم

6 نه هر كاو نقش نظمى زد كلامش دلپذير افتد * تذرو طرفه من گيرم كه چالاك است شاهينم

7 اگر باور نمىدارى رو از صورتگر چين پرس * كه مانى نسخه مىخواهد ز نوك كلك مشكينم

8 وفادارى و حق‌گويى نه كار هر كسى باشد * غلام آصف ثانى جلال الحقّ و الدّينم

9 رموز مستى و رندى ز من بشنو نه از واعظ * كه با جام و قدح هر دم نديم ماه و پروينم