ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٣٦

غزل 355 [ حاليا مصلحت وقت در آن مىبينم ]

1 حاليا مصلحت وقت در آن مىبينم * كه كشم رخت به ميخانه و خوش بنشينم

2 جام مى گيرم و از اهل ريا دور شوم * يعنى از اهل جهان پاكدلى بگزينم

3 جز صراحى و كتابم نَبوَد يار و نديم * تا حريفان دغا را به جهان كم بينم

4 سر به آزادگى از خلق برآرم چون سرو * گر دهد دست كه دامن ز جهان درچينم

5 بس كه در خرقه‌ى آلوده زدم لاف صلاح * شرمسار از رخ ساقى و مى رنگينم

6 سينه‌ى تنگ من و بار غم او هيهات * مرد اين بار گران نيست دل مسكينم

7 من اگر رند خراباتم و گر زاهد شهر * اين متاعم كه همىبينى و كمتر زينم

8 بنده‌ى آصف عهدم دلم از راه مبر * كه اگر دم زنم از چرخ بخواهد كينم

9 بر دلم گَردِ سِتم‌هاست خدايا مپسند * كه مكدّر شود آينه‌ى مهرآيينم