ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٢٦

غزل 350 [ به عزم توبه سحر گفتم استخاره كنم ]

1 به عزم توبه سحر گفتم استخاره كنم * بهار توبه‌شكن مىرسد چه چاره كنم

2 سخن درست بگويم نمىتوانم ديد * كه مى خورند حريفان و من نظاره كنم

3 چو غنچه با لب خندان به ياد مجلس شاه * پياله گيرم و از شوق جامه پاره كنم

4 به دور لاله دماغ مرا علاج كنيد * گر از ميانه‌ى بزم طرب كناره كنم

5 ز روى دوست مرا چون گل مراد شكفت * حواله‌ى سر دشمن به سنگ خاره كنم

6 گداى ميكده‌ام ليك وقت مستى بين * كه ناز بر فلك و حكم بر ستاره كنم

7 مرا كه نيست ره و رسم لقمه‌پرهيزى * چرا ملامت رند شراب‌خواره كنم

8 به تخت گل بنشانم بتى چو سلطانى * ز سنبل و سمنش ساز طوق و ياره كنم

9 ز باده خوردن پنهان ملول شد حافظ * به بانگ بربط و نى رازش آشكاره كنم