ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٧١٢

غزل 343 [ چل سال بيش رفت كه من لاف مىزنم ]

1 چل سال بيش رفت كه من لاف مىزنم * كز چاكران پير مغان كمترين منم

2 هرگز به يمن عاطفت پير مىفروش * ساغر تهى نشد ز مى صاف روشنم

3 از جاه عشق و دولت رندان پاك‌باز * پيوسته صدر مصطبه‌ها بود مسكنم

4 در شأن من به دردكشى ظنّ بد مبر * كالوده گشت جامه ولى پاك دامنم

5 شهباز دست پادشهم اين چه حالت است * كز ياد برده‌اند هواى نشيمنم

6 حيف است بلبلى چو من اكنون در اين قفس * با اين لسان عَذب كه خامش چو سوسنم

7 آب‌وهواى فارس عجب سفله‌پرور است * كو همرهى كه خيمه از اين خاك بركنم

8 حافظ به زير خرقه قدح تا به كى كشى * در بزم خواجه پرده ز كارت برافكنم

9 توران شه خجسته كه در من يزيد فضل * شد منّت مواهب او طوق گردنم