ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٧١٠
غزل 342 [ حجاب چهره‌ى جان مىشود غبار تنم ]
غزل 342 [ حجاب چهره‌ى جان مىشود غبار تنم ]
غزل 342 [ حجاب چهره‌ى جان مىشود غبار تنم ]
1 حجاب چهره‌ى جان مىشود غبار تنم * خوشا دمى كه از آن چهره پرده برفكنم
2 چنين قفس نه سزاى چو من خوش‌الحانى است * روم به گلشن رضوان كه مرغ آن چمنم
3 عيان نشد كه چرا آمدم كجا رفتم * دريغ و درد كه غافل ز كار خويشتنم
4 چگونه طوف كنم در فضاى عالم قدس * كه در سراچه‌ى تركيب تخته‌بند تنم
5 اگر ز خون دلم بوى شوق مىآيد * عجب مدار كه هم درد نافهء ختنم
6 طراز پيرهن زركشم مبين چون شمع * كه سوزهاست نهانى درون پيرهنم
7 بيا و هستى حافظ ز پيش او بردار * كه با وجود تو كس نشنود ز من كه منم