ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٠٠

غزل 337 [ چرا نه در پى عزم ديار خود باشم ]

1 چرا نه در پى عزم ديار خود باشم * چرا نه خاك سر كوى يار خود باشم

2 غم غريبى و غربت چو برنمىتابم * به شهر خود روم و شهريار خود باشم

3 ز محرمان سراپرده‌ى وصال شوم * ز بندگان خداوندگار خود باشم

4 چو كار عمر نه پيداست بارى آن اولى * كه روز واقعه پيش نگار خود باشم

5 ز دست بخت گران خواب و كار بىسامان * گرَم بود گِله‌اى رازدار خود باشم

6 هميشه پيشه‌ى من عاشقى و رندى بود * دگر بكوشم و مشغول كار خود باشم

7 بود كه لطف ازل رهنمون شود حافظ * و گرنه تا به ابد شرمسار خود باشم