ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٩
[ شرح ] غزل 336
[ شرح ] غزل 336
[ شرح ] غزل 336
بيت 1 : كز سر جان برخيزم : جان را فدا كنم . طاير قدس : پرنده‌ى بهشتى دام جهان : دنيا به دام تشبيه شده است .
با مژده‌ى وصالت از دام زندگى به عالم ملكوت پرواز مىكنم .
بيت 2 : ولا : دوستى گر بنده‌ى خويشم خوانى : اگر مرا به غلامى قبول كنى .
خواجگى : آقايى ، سرورى كون و مكان : جهان و آنچه در جهان است .
برخيزم : دست برمىدارم ، رها مىكنم .
بندگى تو را به سلطنت ترجيح مىدهم .
بيت 3 : ابر هدايت : راهنمايى به ابر باران‌زا تشبيه شده است . « اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ » پروردگارا ! قبل از اين كه مرگم فرارسد ، به كرم خود مرا به راه راست هدايت كن .
بيت 4 : تربت : گور ، خاك لحد : منظور همان گور است . برخيزم : زنده شوم .
به بويت : به خاطر تو
اگر با شراب و مطرب بر مزارم قدم نهى ، براى ديدارت رقص‌كنان از قبر خارج مىشوم .
بيت 5 : خيز و بالا بنما . . . : اى معشوق سرو قامت ! برخيز و قامت رعنايت را به نمايش درآور تا من با ميل و رغبت دست از جان و تعلقات دنيوى بردارم .
بيت 7 : روز مرگم . . . : در اولين لحظه‌ى حيات به اندازه‌ى يك‌دم به من اجازه بده تا رخسارت را ببينم و جان و مالم را نثارت كنم .