ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٢

غزل 333 [ نماز شام غريبان چو گريه آغازم ]

1 نماز شام غريبان چو گريه آغازم * به مويه‌هاى غريبانه قصه پردازم

2 به ياد يار و ديار آن چنان بگريم زار * كه از جهان ره و رسم سفر براندازم

3 من از ديار حبيبم نه از بلاد غريب * مُهَيمنا به رفيقان خود رسان بازم

4 خداى را مددى اى رفيق ره تا من * به كوى ميكده ديگر علم برافرازم

5 خرد ز پيرى من كى حساب برگيرد * كه باز با صنمى طفل عشق مىبازم

6 به جز صبا و شمالم نمىشناسد كس * عزيز من كه به جز باد نيست دمسازم

7 هواى منزل يار آب زندگانى ماست * صبا بيار نسيمى ز خاك شيرازم

8 سرشكم آمد و عيبم بگفت روى به روى * شكايت از كه كنم خانگى است غمازم

9 ز چنگ زهره شنيدم كه صبحدم مىگفت * غلام حافظ خوش لهجه‌ى خوش‌آوازم