ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٨٩

[ شرح ] غزل 331

بيت 1 : تيغ : شمشير منت‌پذير : شكرگزار

بيت 2 : كمان : سلاحى كمانى شكل كمان ابرو : ابروى دلدار به كمان تيراندازى تشبيه شده است .

به كمان ابرويت بگو كه قلب مرا با پيكان غمزه هدف قرار دهد . اى من به فداى دست و بازوى تو ! الهى من پيش مرگ تو شوم .

بيت 3 : غم گيتى . . . : اگر غم روزگار مرا از پا دربياورد ، به جز جام مى چه كسى دستگير من خواهد شد .

بيت 4 : آفتاب صبح اميد : اميد به آفتاب صبح تشبيه شده و به كنايه ، مقصود چهره‌ى دلدار است .

اى محبوب ! نقاب از چهره بردار تا رخسار زيبايت كه به روشنى ملايم خورشيد صبحگاهى مىماند ، نمايان شود ؛ زيرا در دست ظلمت شب هجران گرفتارم و از اين ظلمت و تاريكى نجاتم بده .

بيت 5 : پير خرابات : پير دليل و راهنما

بيت 6 : به گيسوى . . . : ديشب به گيسوان تو سوگند ياد كردم كه همان گونه كه گيسوانت سر تعظيم به پايت دارند ، من هم سرم را خاكسار قدم تو كنم .

بيت 7 : بسوز اين . . . : حافظ ! اين خرقه‌ى تقوى را بسوزان ، زيرا آن قدر آلوده به رياست كه اگر خودت هم سراپا آتش شوى ، در او اثر نمىكند و آثار ريا از آن زدوده نمىشود .