ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٧٨

غزل 327 [ مرا عهدى است با جانان كه تا جان در بدن دارم ]

1 مرا عهدى است با جانان كه تا جان در بدن دارم * هواداران كويش را چو جان خويشتن دارم

2 صفاى خلوت خاطر از آن شمع چِگِل جويم * فروغ چشم و نور دل از آن ماه ختن دارم

3 به كام و آرزوى دل چو دارم خلوتى حاصل * چه فكر از خبث بدگويان ميان انجمن دارم

4 مرا در خانه سروى هست كاندر سايهء قدش * فراغ از سرو بستانى و شمشاد چمن دارم

5 گرم صد لشكر از خوبان به قصد دل كمين سازند * به حمد اللّه و المنّه بتى لشكرشكن دارم

6 سزد كز خاتم لعلش زنم لاف سليمانى * چو اسم اعظمم باشد چه باك از اهرمن دارم

7 الا اى پير فرزانه مكن عيبم ز ميخانه * كه من در ترك پيمانه دلى پيمان‌شكن دارم

8 خدا را اى رقيب امشب زمانى ديده بر هم نه * كه من با لعل خاموشش نهانى صد سخن دارم

9 چو در گلزار اقبالش خرامانم به حمد اللّه * نه ميل لاله و نسرين ، نه برگ نسترن دارم

10 به رندى شهره شد حافظ ميان همدمان ليكن * چه غم دارم كه در عالم قوام الدين حسن دارم