ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٠

غزل 298 [ مقام امن و مى بىغش و رفيق شفيق ]

1 مقام امن و مى بىغش و رفيق شفيق * گرت مدام ميسر شود زهى توفيق

2 جهان و كار جهان جمله هيچ بر هيچ است * هزار بار من اين نكته كرده‌ام تحقيق

3 دريغ و درد كه تا اين زمان ندانستم * كه كيمياى سعادت رفيق بود رفيق

4 به مأمنى رو و فرصت شمر غنيمت وقت * كه در كمينگه عمرند قاطعان طريق

5 بيا كه توبه ز لعل نگار و خنده‌ى جام * حكايتيست كه عقلش نمىكند تصديق

6 اگر چه موى ميانت به چون منى نرسد * خوش است خاطرم از فكر اين خيال دقيق

7 حلاوتى كه تو را در چه زنخدان است * به كنه آن نرسد صدهزار فكر عميق

8 اگر به رنگ عقيقى شد اشك من چه عجب * كه مَهر خاتم لعل تو هست همچو عقيق

9 به خنده گفت كه حافظ غلام طبع توام * ببين كه تا به چه حدم همىكند تحميق