ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٦١٨

غزل 297 [ زبان خامه ندارد سر بيان فراق ]

1 زبان خامه ندارد سر بيان فراق * و گر نه شرح دهم با تو داستان فراق

2 دريغ مدت عمرم كه بر اميد وصال * به سر رسيد و نيامد به سر زمان فراق

3 سرى كه بر سر گردون به فخر مىسودم * به راستان كه نهادم بر آستان فراق

4 چگونه باز كنم بال در هواى وصال * كه ريخت مرغ دلم پر در آشيان فراق

5 كنون چه چاره كه در بحر غم به گردابى * فتاد زورق صبرم ز بادبان فراق

6 بسى نماند كه كشتى عمر غرقه شود * ز موج شوق تو در بحر بىكران فراق

7 اگر به دست من افتد فراق را بكشم * كه روز هجر سيه باد و خان‌ومان فراق

8 رفيق خيل خياليم و همنشين شكيب * قرين آتش هجران و هم قران فراق

9 چگونه عوى وصلت كنم به جان كه شده‌ست * تنم وكيل قضا و دلم ضمان فراق

10 ز سوز شوق دلم شد كباب دور از يار * مدام خون جگر مىخورم ز خوان فراق

11 فلك چو ديد سرم را اسير چنبر عشق * ببست گردن صبرم به ريسمان فراق

12 به پاى شوق گر اين ره به سر شدى حافظ * به دست هجر ندادى كسى عنان فراق