ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٦١٦

غزل 296 [ طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به كف ]

1 طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به كف * گر بكشم زهى طرب ور بكشد زهى شرف

2 طرف كرم ز كس نبست اين دل پراميد من * گرچه سخن همىبرد قصهء من به هر طرف

3 از خم ابروى توام هيچ گشايشى نشد * وه كه در اين خيال كج عمر عزيز شد تلف

4 ابروى دوست كى شود دستكش خيال من * كس نزده است از اين كمان تير مراد بر هدف

5 چند به ناز پرورم مهر بتان سنگدل * ياد پدر نمىكنند اين پسران ناخلف

6 من به خيال زاهدى گوشه‌نشين و طرفه آنك * مغ‌بچه‌اى ز هر طرف مىزندم به چنگ و دف

7 بىخبرند زاهدان نقش بخوان و لا تَقَل * مست رياست محتسب باده بده و لا تَخَف

8 صوفى شهر بين كه چون لقمه‌ى شبهه مىخورد * پاردمش دراز باد آن حيوان خوش علف

9 حافظ اگر قدم زنى در ره خاندان به صدق * بدرقه‌ى رهت شود همت شحنه‌ى نجف