ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٠٠

غزل 288 [ كنار آب و پاى بيد و طبع شعر و يارى خوش ]

1 كنار آب و پاى بيد و طبع شعر و يارى خوش * معاشر دلبرى شيرين و ساقى گل عذارى خوش

2 الا اى دولتى طالع كه قدر وقت مىدانى * گوارا بادت اين عشرت كه دارى روزگارى خوش

3 هر آن‌كس را كه در خاطر ز عشق دلبرى باريست * سپندى گو بر آتش نه كه دارد كار و بارى خوش

4 عروس طبع را زيور ز فكر بكر مىبندم * بود كز دست ايامم به دست افتد نگارى خوش

5 شب صحبت غنيمت دان و داد خوش‌دلى بستان * كه مهتابى دل‌افروز است و طرف لاله‌زارى خوش

6 ميى در كاسه‌ى چشم است ساقى را بناميزد * كه مستى مىكند با عقل و مىبخشد خمارى خوش

7 به غفلت عمر شد حافظ بيا با ما به ميخانه * كه شنگولان خوشباشت بياموزند كارى خوش