ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٢

غزل 284 [ هاتفى از گوشه‌ى ميخانه دوش ]

1 هاتفى از گوشه‌ى ميخانه دوش * گفت ببخشند گنه مى بنوش

2 لطف الهى بكند كار خويش * مژده‌ى رحمت برساند سروش

3 اين خرد خام به ميخانه بر * تا مى لعل آوردش خون به جوش

4 گرچه وصالش نه به كوشش دهند * هر قدر اى دل كه توانى بكوش

5 لطف خدا بيشتر از جرم ماست * نكته‌ى سربسته چه دانى خموش

6 گوش من و حلقه‌ى گيسوى يار * روى من و خاك در مىفروش

7 رندى حافظ نه گناهيست صعب * با كرم پادشه عيب‌پوش

8 داور دين شاه شجاع آن كه كرد * روح قدس حلقه‌ى امرش به گوش

9 اى ملك العرش مرادش بده * وز خطر چشم بدش دار گوش