ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٨

غزل 272 [ بازآى و دل تنگ مرا مونس جان باش ]

1 بازآى و دل تنگ مرا مونس جان باش * وين سوخته را محرم اسرار نهان باش

2 زان باده كه در ميكده‌ى عشق فروشند * ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش

3 در خرقه چو آتش زدى اى عارف سالك * جهدى كن و سرحلقه‌ى رندان جهان باش

4 دلدار كه گفتا به توام دل‌نگران است * گو مىرسم اينك به سلامت نگران باش

5 خون شد دلم از حسرت آن لعل روان‌بخش * اى دُرج محبت به همان مهر و نشان باش

6 تا بر دلش از غصه غبارى ننشيند * اى سيل سرشك از عقب نامه روان باش

7 حافظ كه هوس مىكندش جام جهان‌بين * گو در نظر آصف جمشيد مكان باش