ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٣٦

غزل 256 [ نصيحتى كنمت بشنو و بهانه مگير ]

1 نصيحتى كنمت بشنو و بهانه مگير * هر آنچه ناصح مشفق بگويدت بپذير

2 ز وصل روى جوانان تمتعى بردار * كه در كمينگه عمر است مكر عالم پير

3 نعيم هر دو جهان پيش عاشقان به جوى * كه اين متاع قليل است و آن عطاى كثير

4 معاشرى خوش و رودى بساز مىخواهم * كه درد خويش بگويم به ناله‌ى بم و زير

5 بر آن سرم كه ننوشم مى و گنه نكنم * اگر موافق تدبير من شود تقدير

6 چو قسمت ازلى بىحضور ما كردند * گر اندكى نه به وفق رضاست خرده مگير

7 چو لاله در قدحم ريز ساقيا مى و مشك * كه نقش خال نگارم نمىرود ز ضمير

8 بيار ساغر درّ خوشاب اى ساقى * حسود گو كرم آصفى ببين و بمير

9 به عزم توبه نهادم قدح ز كف صد بار * ولى كرشمه‌ى ساقى نمىكند تقصير

10 مى دوساله و محبوب چارده‌ساله * همين بس است مرا صحبت صغير و كبير

11 دل رميده‌ى ما را كه پيش مىگيرد * خبر دهيد به مجنون خسته از زنجير

12 حديث توبه در اين بزمگه مگو حافظ * كه ساقيان كمان ابرويت زنند به تير