ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٦

غزل 246 [ عيد است و آخر گل و ياران در انتظار ]

1 عيد است و آخر گل و ياران در انتظار * ساقى به روى شاه ببين ماه و مى بيار

2 دل برگرفته بودم از ايام گل ولى * كارى بكرد همت پاكان روزه‌دار

3 دل در جهان مبند و به مستى سؤال كن * از فيض جام و قصّهء جمشيد كامكار

4 جز نقد جان به دست ندارم شراب كو * كان نيز بر كرشمه‌ى ساقى كنم نثار

5 خوش دولتى است خرم و خوش خسروى كريم * يا رب ز چشم زخم زمانش نگاه دار

6 مى خور به شعر بنده كه زيبى دگر دهد * جام مرصع تو بدين دُرّ شاه‌وار

7 گر فوت شد سحور چه نقصان صبوح هست * از مى كنند روزه‌گشا طالبان يار

8 زان جا كه پرده‌پوشى عفو كريم توست * بر قلب ما ببخش كه نقديست كم‌عيار

9 ترسم كه روز حشر عنان بر عنان رود * تسبيح شيخ و خرقه‌ى رند شراب‌خوار

10 حافظ چو رفت روزه و گل نيز مىرود * ناچار باده نوش كه از دست رفت كار