ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٢

غزل 234 [ چو آفتاب مى از مشرق پياله برآيد ]

1 چو آفتاب مى از مشرق پياله برآيد * ز باغ عارض ساقى هزار لاله برآيد

2 نسيم در سر گل بشكند كلاله‌ى سنبل * چو از ميان چمن بوى آن كلاله برآيد

3 حكايت شب هجران نه آن حكايت حاليست * كه شمه‌اى ز بيانش به صد رساله برآيد

4 ز گرد خوان نگون فلك طمع نتوان داشت * كه بىملالت صد غصه يك نواله برآيد

5 به سعى خود نتوان برد پى كه گوهر مقصود * خيال باشد كاين كار بىحواله برآيد

6 گرت چو نوح نبى صبر هست در غم توفان * بلا بگردد و كام هزارساله برآيد

7 نسيم زلف تو چون بگذرد به تربت حافظ * ز خاك كالبدش صدهزار لاله برآيد