ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩١
[ شرح ] غزل 233
[ شرح ] غزل 233
[ شرح ] غزل 233
بيت 1 : طلب : خواستن ، طلبيدن كام : مراد ، مقصود
تا به مقصود نرسم ، دست از طلب برنخواهم‌داشت ، در اين راه يا من از لذت وصال جانان برخوردار مىشوم ، يا جانم را فداى او مىكنم .
بيت 2 : تربت : منظور گور است .
بعد از مرگ گورم را بشكاف و ببين كه از آتش عشق تو دود از كفنم خارج مىشود .
بيت 3 « * » : واله : شيدا ، شيفته
بيت 4 : جان بر لب : لحظه‌ى مرگ
لحظه‌ى آخر عمرم فرا رسيد و افسوس مىخورم كه بدون گرفتن كامى از لبانش ( بوسه‌اى ) ناكام از دنيا مىروم .
بيت 5 : تنگدستان : تهيدستان
در حسرت بوسه‌اى از دهان نوشينش ، جانم به آخر رسيد . پس مراد تهيدستان را چه وقت خواهد داد ؟ هيچ‌وقت !
بيت 6 : گويند ذكر خيرش . . . : در محفل عاشقان وقتى نامى از حافظ برده شده ، از او به نيكى ياد مىكنند .
* يادآور اين بيت از مولاناست : بنماى رخ كه باغ و گلستانم آرزوست * بگشاى لب كه قند فراوانم آرزوست