ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٢

غزل 224 [ خوشا دلى كه مدام از پى نظر نرود ]

1 خوشا دلى كه مدام از پى نظر نرود * به هر درش كه بخوانند بىخبر نرود

2 طمع در آن لب شيرين نكردنم اولى * ولى چگونه مگس از پى شكر نرود

3 سواد ديده‌ى غم ديده‌ام به اشك مشوى * كه نقش خال توام هرگز از نظر نرود

4 ز من چو باد صبا بوى خود دريغ مدار * چرا كه بىسر زلف توام به سر نرود

5 دلا مباش چنين هرزه‌گرد و هرجايى * كه هيچ كار ز پيشت بدين هنر نرود

6 مكن به چشم حقارت نگاه در من مست * كه آب‌روى شريعت بدين قدر نرود

7 من گدا هوس سرو قامتى دارم * كه دست در كمرش جز به سيم و زر نرود

8 تو كز مكارم اخلاق عالمى دگرى * وفاى عهد من از خاطرت به در نرود

9 سياه‌نامه‌تر از خود كسى نمىبينم * چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود

10 به تاج هدهدم از ره مبر كه باز سپيد * چو باشه در پى هر صيد مختصر نرود

11 بيار باده و اول به دست حافظ ده * به شرط آن كه ز مجلس سخن به در نرود