ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٨

غزل 207 [ ياد باد آن كه سر كوى توام منزل بود ]

1 ياد باد آن كه سر كوى توام منزل بود * ديده را روشنى از خاك درت حاصل بود

2 راست چون سوسن و گل از اثر صحبت پاك * بر زبان بود مرا آن چه تو را در دل بود

3 دل چو از پير خرد نقل معانى مىكرد * عشق مىگفت به شرح آن چه بر او مشكل بود

4 آه از آن جور و تطاول كه در اين دامگه است * آه از آن سوز و نيازى كه در آن محفل بود

5 در دلم بود كه بىدوست نباشم هرگز * چه توان كرد كه سعى من و دل باطل بود

6 دوش بر ياد حريفان به خرابات شدم * خم مى ديدم خون در دل و پا در گل بود

7 بس بگشتم كه بپرسم سبب درد فراق * مفتى عقل در اين مسئله لايعقل بود

8 راستى خاتم فيروزه‌ى بواسحاقى * خوش درخشيد ولى دولت مستعجل بود

9 ديدى آن قهقههء كبك خرامان حافظ * كه ز سر پنجه‌ى شاهين قضا غافل بود