ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٢

غزل 199 [ واعظان كاين جلوه در محراب و منبر مىكنند ]

1 واعظان كاين جلوه در محراب و منبر مىكنند * چون به خلوت مىروند آن كار ديگر مىكنند

2 مشكلى دارم ز دانشمند مجلس بازپرس * توبه‌فرمايان چرا خود توبه كمتر مىكنند

3 گوييا باور نمىدارند روز داورى * كاين همه قلب و دغل در كار داور مىكنند

4 يا رب اين نودولتان را با خر خودشان نشان * كاين همه ناز از غلام ترك و استر مىكنند

5 اى گداى خانقه بَرجه كه در دير مغان * مىدهند آبى كه دل‌ها را توانگر مىكنند

6 حسن بىپايان او چندان كه عاشق مىكشد * زمره‌ى ديگر به عشق از غيب سر بر مىكنند

7 بر در ميخانه‌ى عشق اى ملك تسبيح گوى * كاندر آنجا طينت آدم مخمّر مىكنند

8 صبحدم از عرش مىآمد خروشى عقل گفت * قدسيان گويى كه شعر حافظ از بر مىكنند