ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١٩

[ شرح ] غزل 197

بيت 1 : شاهدان : زيبارويان

اگر زيبارويان اين چنين دلربايى كنند ، در ايمان زاهدان خلل وارد مىشود و ترك پارسايى خواهند كرد !

بيت 2 : شاخ نرگس : بوته‌ى گل نرگس ، به استعاره ، دلدار گل چهره بشكفد : به كنايه ، تبسم بر لب آورد گل‌رخان : گل عذاران نرگسدان : گلدان

هرآينه آن دلدار گل چهره تبسم بر لب آورد ، گلرخان او را بر چشم خود جاى خواهند داد !

بيت 3 : اى جوان سروقد . . . : اى جوان بلندبالا ! قبل از اين كه قامتت چوگان‌وار خميده شود و پير شوى ، گوى سعادتى بزن و عمل خيرى به انجام برسان !

بيت 4 : عاشقان را . . . : عاشقان در مقابل تو اختيارى از خود ندارند و هر چه تو فرمايى آن كنند .

بيت 5 : توفان : منظور توفان و سيل بنيان كن حضرت نوح ( ع ) است .

توفان نوح ( ع ) در مقابل سيل سرشك من قطره‌اى بيش نيست !

بيت 6 : سماع : رقص و پاىكوبى قدسيان : مقدسان ، فرشتگان دست‌افشانى : رقص و پاىكوبى

بيت 7 : مردم چشم : مردمك چشم

بيت 8 : بوته : ظرفى كه در آن طلا و نقره را با حرارت زياد ذوب مىكنند ، به آن آتشدان يا كوره هم گفته‌اند . بوته‌ى هجران : هجران به كوره‌ى ذوب طلا تشبيه شده است .