ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٤١٢

غزل 194 [ سمن‌بويان غبار غم چو بنشينند بنشانند ]

1 سمن‌بويان غبار غم چو بنشينند بنشانند * پرىرويان قرار از دل چو بستيزند بستانند

2 به فتراك جفا دل‌ها چو بربندند بربندند * ز زلف عنبرين جان‌ها چو بگشايند بفشانند

3 به عمرى يك نفس با ما چو بنشينند برخيزند * نهال شوق در خاطر چو برخيزند بنشانند

4 سرشك گوشه‌گيران را چو دريابند دُر يابند * رخ مهر از سحرخيزان نگردانند اگر دانند

5 ز چشمم لعل رمّانى چو مىخندند مىبارند * ز رويم راز پنهانى چو مىبينند مىخوانند

6 دواى درد عاشق را كسى كاو سهل پندارد * ز فكر آنان كه در تدبير درمانند در مانند

7 چو منصور از مراد آنان كه بردارند بر دارند * بدين درگاه حافظ را چو مىخوانند مىرانند

8 در اين حضرت چو مشتاقان نياز آرند ناز آرند * كه با اين درد اگر دربند درمانند در مانند