ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٤

غزل 160 [ خوش است خلوت اگر يار يار من باشد ]

1 خوش است خلوت اگر يار يار من باشد * نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد

2 من آن نگين سليمان به هيچ نستانم * كه گاه‌گاه بر او دست اهرمن باشد

3 روا مدار خدايا كه در حريم وصال * رقيب محرم و حرمان نصيب من باشد

4 هماى گو مفكن سايهء شرف هرگز * در آن ديار كه طوطى كم از زغن باشد

5 بيان شوق چه حاجت كه سوز آتش دل * توان شناخت ز سوزى كه در سخن باشد

6 هواى كوى تو از سر نمىرود آرى * غريب را دل سرگشته با وطن باشد

7 بسان سوسن اگر ده زبان شود حافظ * چو غنچه پيش تواش مهر بر دهن باشد