ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٠

غزل 133 [ صوفى نهاد دام و سر حقّه باز كرد ]

غزل 133 [ صوفى نهاد دام و سر حقّه باز كرد ]

غزل 133 [ صوفى نهاد دام و سر حقّه باز كرد ]

1 صوفى نهاد دام و سر حقّه باز كرد * بنياد مكر با فلك حقّه‌باز كرد

2 بازى چرخ بشكندش بيضه در كلاه * زيرا كه عرض شعبده با اهل راز كرد

3 ساقى بيا كه شاهد رعناى صوفيان * ديگر به جلوه آمد و آغاز ناز كرد

4 اين مطرب از كجاست كه ساز عراق ساخت * و آهنگ بازگشت به راه حجاز كرد

5 اى دل بيا كه ما به پناه خدا رويم * زانچ آستين كوته و دست دراز كرد

6 صنعت مكن كه هر كه محبت نه راست باخت * عشقش به روى دل در معنى فراز كرد

7 فردا كه پيشگاه حقيقت شود پديد * شرمنده رهرويى كه عمل بر مجاز كرد

8 اى كبك خوش خرام كجا مىروى به ناز * غرّه مشو كه گربه‌ى زاهد نماز كرد

9 حافظ مكن ملامت رندان كه در ازل * ما را خدا ز زهد ريا بىنياز كرد