ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٨

غزل 122 [ هر آن كه جانب اهل خدا نگه دارد ]

1 هر آن كه جانب اهل خدا نگه دارد * خداش در همه حال از بلا نگه دارد

2 حديث دوست نگويم مگر به حضرت دوست * كه آشنا سخن آشنا نگه دارد

3 دلا معاش چنان كن كه گر بلغزد پاى * فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد

4 گرت هواست كه معشوق نگسلد پيمان * نگاه دار سر رشته تا نگه دارد

5 صبا بر آن سر زلف ار دل مرا بينى * ز روى لطف بگويش كه جا نگه دارد

6 چو گفتمش كه دلم را نگاه دار چه گفت * ز دست بنده چه خيزد خدا نگه دارد

7 سر و زر و دل و جانم فداى آن يارى * كه حق صحبت مهر و وفا نگه دارد

8 غبار راه گذارت كجاست تا حافظ * به يادگار نسيم صبا نگه دارد