ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢

غزل 99 [ دل من در هواى روى فرّخ ]

1 دل من در هواى روى فرّخ * بود آشفته همچون موى فرّخ

2 به جز هندوى زلفش هيچ‌كس نيست * كه برخوردار شد از روى فرّخ

3 سياهى نيك‌بخت است آن كه دايم * بود همراز و هم زانوى فرّخ

4 شود چون بيد لرزان سرو آزاد * اگر بيند قد دلجوى فرّخ

5 بده ساقى شراب ارغوانى * به ياد نرگس جادوى فرّخ

6 دو تا شد قامتم همچون كمانى * ز غم پيوسته چون ابروى فرّخ

7 نسيم مشك تاتارى خجل كرد * شميم زلف عنبر بوى فرّخ

8 اگر ميل دل هركس به جايى است * بود ميل دل من سوى فرّخ

9 غلام همّت آنم كه باشد * چو حافظ بنده و هندوى فرّخ