ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٨

غزل 97 [ تويى كه بر سر خوبان كشورى چون تاج ]

1 تويى كه بر سر خوبان كشورى چون تاج * سزد اگر همه‌ى دلبران دهندت تاج

2 دو چشم شوخ تو بر هم زده خطا و حبش * به چين زلف تو ما چين و هند داده خراج

3 بياض روى تو روشن چو عارض رخ روز * سواد زلف سياه تو هست ظلمت داج

4 دهان شهد تو داده رواج آب‌خضر * لب چو قند تو برد از نبات مصر رواج

5 از اين مرض به حقيقت شفا نخواهم يافت * كه از تو درد دل اى جان نمىرسد به علاج

6 چرا همىشكنى جان من ز سنگ‌دلى * دل ضعيف كه باشد به نازكى چو زجاج

7 لب تو خضر و دهان تو آب حيوان است * قد تو سرو و ميان موى و بر به هيئت عاج

8 فتاد در دل حافظ هواى چون تو شهى * كمينه ذره‌ى خاك در تو بودى كاج