ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٨

غزل 47 [ به كوى ميكده هر سالكى كه ره دانست ]

1 به كوى ميكده هر سالكى كه ره دانست * درى دگر زدن انديشه‌ى تبه دانست

2 زمانه افسر رندى نداد جز به كسى * كه سرفرازى عالم در اين كله دانست

3 بر آستانه‌ى ميخانه هر كه يافت رهى * ز فيض جام مى اسرار خانقه دانست

4 هر آن كه راز دو عالم ز خط ساغر خواند * رموز جام جم از نقش خاك ره دانست

5 وراى طاعت ديوانگان ز ما مطلب * كه شيخ مذهب ما عاقلى گنه دانست

6 دلم ز نرگس ساقى امان نخواست به جان * چرا كه شيوه‌ى آن ترك دل‌سيه دانست

7 ز جور كوكب طالع سحرگهان چشمم * چنان گريست كه ناهيد ديد و مه دانست

8 حديث حافظ و ساغر كه مىزند پنهان * چه جاى محتسب و شحنه پادشه دانست

9 بلندمرتبه شاهى كه نُه رواق سپهر * نمونه‌اى ز خم طاق بارگه دانست