ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٣٠

ساقىنامه [ بيا ساقى آن آب آتش خواص ]

49 بده ساقى آن تلخِ شيرين‌گوار * كه شيرين بود باده از دست يار

50 كه دارا كه داراى آفاق بود * به دارندگى در جهان طاق بود

51 چو ز اين دار شش‌در برون بَرد رَخت * نبودش به جز گور و تابوت ، تخت

52 كه چون بگذرد عمر ، تو بگذرى * از او با زمانىّ و حسرت خورى

53 اگر هوشمندى بيا باده نوش * چو نوشى دمى باده ، آيى به هوش

54 كه اين طغرل آبنوسى قفس * نيفتد از اين دانه در دامِ كس

55 دَرِ خاك‌روبانِ ميخانه كوب * ره مىفروشان ميخانه روب

56 مگر آب آتش خواصَت دهند * به مستى ز هستى خلاصت دهند

57 به جامى برون آورندت ز خويش * به وحدت رسى پرده افتد ز پيش

58 كه حافظ در عالم جان رسيد * چو از خود برون شد ، به جانان رسيد

59 من ار زان كه گردم به مستى هلاك * به آيين مستان بريدم به خاك

60 به تابوتى از چوب تاكم كنيد * به راه خرابات خاكم كنيد

61 به آب خرابات غسلم دهيد * پس آنگاه بر دوش مستم نهيد

62 مريزيد بر گور من جز شراب * مياريد در ماتمم جز رُباب

63 و ليكن به شرطى كه در مرگ من * ننالد به جز مُطرب و چنگ زن

64 تو خود حافظا سر ز مستى مَتاب * كه سلطان نخواهد خراج از خراب