ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢٤

ساقىنامه [ بيا ساقى آن آب آتش خواص ]

19 بيا ساقى آن مى كه تيزى كند * به باغ دلم مشك‌بيزى كند

20 بده تا بنوشم به ياد كسى * كه هست از غمش در دلم خون بسى

* * *

21 بيا ساقى از مى ندارم گزير * به يك جامِ باقى مرا دست گير

22 كه از دور گردون به جان آمدم * روان سوى دير مغان آمدم

* * *

23 بيا ساقى از كنج دير مغان * مشو دور كآن جاست گنجِ روان

24 ورت شيخ گويد مرو سوى دير * جوابش چه گويى ؟ بگو شب به خير

* * *

25 بيا ساقى آن جام صافى صفت * كه بر دل گشايد درِ معرفت

26 بده تا صفاى درون آرَدَم * دمى از كدورت برون آرَدَم

* * *

27 بيا ساقى آن آتش تابناك * كه زردشت مىجويدش زير خاك

28 به من ده كه در كيشِ رندان مست * چه دنياپرست و چه آتش‌پرست

* * *

29 بيا ساقى اكنون كه شد چون بهشت * ز روى تو اين بزم ، عنبر سرشت

30 خُذ الجامَ لا تَخش فيه الجَناح * كه در باغ جنّت بود مى مباح

* * *

31 بيا ساقى آن جام ياقوت‌وش * كه بر دل گشايد در وقت خوش

32 بده و اين نصيحت ز من گوش كن * جهان جمله هيچ است ، مى نوش كن

* * *

33 بيا ساقى از بىوفايى عمر * ببين وز مى كن گدايى عمر

34 كه مى عمرِ باقى بيفزايدت * درى هر دم از غيب بگشايدت

* * *

35 بيا ساقى از مى طلب كام دل * كه بىمى ندارم من آرامِ دل

36 گر از هجرِ جان ، تن صبورى كند * دل از مىتواند كه دورى كند

* * *

37 بيا ساقى ، ايمن چه باشى ؟ كه دهر * بر آن است كِت خون بريزد به قهر

38 در اين خون‌فشان عرصه‌ى رستخيز * تو خون صراحى به ساغر بريز

* * *