ديوان حافظ با شرح كامل ( منزل به منزل با حافظ ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠١٤

غزل 492 [ سلامى چو بوى خوش آشنايى ]

غزل 492 [ سلامى چو بوى خوش آشنايى ]

غزل 492 [ سلامى چو بوى خوش آشنايى ]

1 سلامى چو بوى خوش آشنايى * بدان مردم ديده‌ى روشنايى

2 درودى چو نور دل پارسايان * بدان شمع خلوتگه پارسايى

3 نمىبينم از همدمان هيچ بر جاى * دلم خون شد از غصه ساقى كجايى

4 ز كوى مغان رخ مگردان كه آنجا * فروشند مفتاح مشكل‌گشايى

5 عروس جهان گرچه در حد حسن است * ز حد مىبرد شيوه‌ى بىوفايى

6 دل خسته‌ى من گرش همتى هست * نخواهد ز سنگين دلان موميايى

7 مى صوفىافكن كجا مىفروشند * كه در تابم از دست زهد ريايى

8 رفيقان چنان عهد صحبت شكستند * كه گويى نبوده‌ست خود آشنايى

9 مرا گر تو بگذارى اى نفس طامع * بسى پادشايى كنم در گدايى

10 بياموزمت كيمياى سعادت * ز هم‌صحبت بد جدايى جدايى

11 مكن حافظ از جور دوران شكايت * چه دانى تو اى بنده كار خدايى