ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٩

[ سخنرانى آيت اللّه خامنه‌اى در كنگرهء حافظ 1367 ه‍ . ش ]

كه اين غزل در حدّ اوج است و در ديوان حافظ از اين قبيل اشعار بسيار است .

استحكام سخن در غزل حافظ نظرها را به خود جلب مىكند . كسانى كه در خصوصيّات لفظى سخن او كار مىكنند ( منهاى مسائل معنوى ) بلا شك يكى از چيزهائى كه آنها را مبهوت مىكند ، همين استحكام سخن خواجه است ، البتّه نمىخواهم بگويم كه همهء غزليّات حافظ چنين است بقول غنى كشميرى :

شعر اگر اعجاز باشد بىبلند و پست نيست * در يد بيضا همه انگشتها يكدست نيست

بنابراين در شعر حافظ هم كوتاه و بلند وجود دارد و تصادفا شعرهاى پايين حافظ آن چيزهايى است كه نشانه‌هاى مدح در آن هست .

احمد اللّه على معدلة السّلطانى * احمد شيخ اويس حسن ايلكانى

حافظ اين را براى مدح گفته است و مىتوان گفت كه شعر حافظ به شمار نمىآيد . شعر حافظ را در جاهاى ديگر و بخش‌هاى ديگرى بايستى جستجو كرد .

يكى از خصوصيّات شعر حافظ قدرت تصويرهاست و اين از چيزهائى است كه كمتر به آن پرداخته شده است . تصوير در مثنوى چيز آسان و ممكنى است لذا شما