ديوان حافظ شيرازى ( فارسى )

Name: ديوان حافظ شيرازى ( فارسى )
Author: شمس الدين حافظ

المؤلف: شمس الدين حافظ
الوفاة: 792
القسم: دواوين الشعر
الناشر: جمهوري - تهران

ابدأ القراءة

فهرس الكتاب

[ سخنرانى آيت اللّه خامنه‌اى در كنگرهء حافظ 1367 ه‍ . ش ]
وزن در ديوان حافظ [ فهرست كامل عروضى ]
1 بحر رمل مثمّن مجنون اصلم مسبّغ
[ غزل‌ها ]
2 بحر مجتثّ مثمّن مجنون اصلم مسبّغ
[ غزل‌ها ]
قصيده‌ها
3 بحر مضارع مثمّن اخرب مكفوف محذوف
[ غزل‌ها ]
قصيده‌ها
قطعه
4 بَحْرِ رَمَلِ مُثَمِّنِ مَحْذُوفْ
[ غزل‌ها ]
قصيده
قطعه
5 بحر هزج مثمّن سالم
[ غزل‌ها ]
قطعه
6 بحر هزج مسدّس محذوف
[ غزل‌ها ]
قطعه‌ها
مثنوىها
7 بحر مضارع مثمّن اخرب
[ غزل‌ها ]
8 بحر هزج مثمّن احزب مكفوف محذوف
[ غزل‌ها ]
9 بحر خفيف [ مسدّس ] مجنون محذوف
[ غزل‌ها ]
قطعه‌ها
10 بحر رمل مسدّس محذوف
[ غزل‌ها ]
قطعه
11 بحر رجز مثمّن مطوى مجنون
[ غزل‌ها ]
12 بحر هزج مثمّن اخرب
[ غزل‌ها ]
13 بحر رمل مثمّن مشكول
[ غزل‌ها ]
14 بحر مجتثّ مثمّن مجنون
[ غزل‌ها ]
15 بحر هزج مسدّس اخرب مقبوص محذوف
[ غزل‌ها ]
قطعه
16 بحر متقارب مثمّن اثلم
[ غزل‌ها ]
17 بحر منسرح مثمّن مطوى منحور
[ غزل‌ها ]
18 بحر رجز مثمّن سالم
[ غزل‌ها ]
19 بحر منسرح مثمّن مطوى مكشوف
[ غزل‌ها ]
20 بحر متقارب مثمّن سالم
[ غزل‌ها ]
21 بحر مقتضب مثمّن مطوى مقطوع
[ غزل‌ها ]
22 بحر سريع مسدّس مطوى موقوف
[ غزل‌ها ]
23 بحر متقارب مثمّن محذوف
[ غزل‌ها ]
مثنوىها
قطعه
24 بحر هزج مثمّن احزب مكفوف
[ رباعيات ]
[ توضيح ]
ديوان خواجه شمس الدّين مُحمّد حافظ شيرازى
[ غزليات ]
[ 1 الا يا أيّها السّاقى ادر كاسا و ناولها ]
[ 2 صلاح كار كجا و من خراب كجا ]
[ 3 اگر آن ترك شيرازى بدست آرد دل ما را ]
[ 4 صبا بلطف بگو آن غزال رعنا را ]
[ 5 دل مىرود ز دستم صاحبدلان خُدا را ]
[ 6 بملازمان سُلطان كه رساند اين دُعا را ]
[ 7 صوفى بيا كه آينه صافيست جام را ]
[ 8 ساقيا برخيز و درده جام را ]
[ 9 رونق عهد شبابست دگر بُستان را ]
[ 10 دوش از مسجد سوى ميخانه آمد پير ما ]
[ 11 ساقى بنور باده برافروز جام ما ]
[ 12 اى فروغ ماه حُسن از روى رخشان شما ]
[ 13 مىدمد صبح و كلّه بست سحاب ]
[ 14 گفتم اى سلطان خوبان رحم كن بر اين غريب ]
[ 15 اى شاهد قدسى كه كشد بند نقابت ]
[ 16 خمى كه ابروى شوخ تو در كمان انداخت ]
[ 17 سينه از آتش دل در غم جانانه بسوخت ]
[ 18 ساقيا آمدن عيد مُبارك بادت ]
[ 19 اى نسيم سحر آرامگه يار كجاست ]
[ 20 روزه يكسو شد و عيد آمد و دلها برخاست ]
[ 21 دل و دينم شد و دلبر بملامت برخاست ]
[ 22 چو بشنوى سخن اهل دل مگو كه خطاست ]
[ 23 خيال روى تو در هر طريق همره ماست ]
[ 24 مطلب طاعت و پيمان و صلاح از من مست ]
[ 25 شكفته شد گُل حمرا و گشت بُلبُل مست ]
[ 26 زلف آشفته و خوى كرده و خندان‌لب و مست ]
[ 27 در دير مُغان آمد يارم قدحى در دست ]
[ 28 بجان خواجه و حقّ قديم و عهد درست ]
[ 29 ما را ز خيال تو چه پرواى شرابست ]
[ 30 زلفت هزار دل به يكى تار مو ببست ]
[ 31 آن شب قدرى كه گويند اهل خلوت امشبست ]
[ 32 خدا چو صورت ابروى دلگشاى تو بست ]
[ 33 خلوت‌گزيده را بتماشا چه حاجتست ]
[ 34 رواق منظر چشم من آشيانهء تُست ]
[ 35 برو به كار خود اى واعظ اين چه فريادست ]
[ 36 تا سر زلف تو در دست نسيم افتادست ]
[ 37 بيا كه قصر امل سخت سست‌بنيادست ]
[ 38 بىمهر رُخت روز مرا نور نماندست ]
[ 39 باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبرست ]
[ 40 المنّة للّه كه دَرِ ميكده بازست ]
[ 41 اگر چه باده فرح‌بخش و باد گُل‌بيزست ]
[ 42 حال دل با تو گفتنم هوس است ]
[ 43 صحن بستان ذوق‌بخش و صحبت ياران خوشست ]
[ 44 كنون كه بر كف گُل جام بادهء صافست ]
[ 45 درين زمانه رفيقى كه خالى از خللست ]
[ 46 گُل در بر و مى در كف و معشوق بكامست ]
[ 47 بكوى ميكده هر سالكى كه ره دانست ]
[ 48 صوفى از پرتو مى راز نهانى دانست ]
[ 49 روضهء خُلد برين خلوت درويشانست ]
[ 50 به دام زُلف تو دل مُبتلاى خويشتن است ]
[ 51 لعل سيراب به خون تشنه لب يار منست ]
[ 52 روزگاريست كه سوداى بُتان دين منست ]
[ 53 منم كه گوشهء ميخانه خانقاه منست ]
[ 54 ز گريه مردم چشمم نشسته در خونست ]
[ 55 خم زلف تو دام كفر و دينست ]
[ 56 دل سراپردهء محبّت اوست ]
[ 57 آن سيه‌چرده كه شيرينى عالم با اوست ]
[ 58 سر ارادت ما و آستان حضرت دوست ]
[ 59 دارم اميد عاطفتى از جناب دوست ]
[ 60 آن پيك نامور كه رسيد از ديار دوست ]
[ 61 صبا اگر گذرى افتدت بكشور دوست ]
[ 62 مرحبا اى پيك مشتاقان بده پيغام دوست ]
[ 63 روى تو كس نديد و هزارت رقيب هست ]
[ 64 اگر چه عرض هنر پيش يار بىادبيست ]
[ 65 خوش‌تر ز عيش و صحبت و باغ و بهار چيست ]
[ 66 بنال بُلبُل اگر با منت سر ياريست ]
[ 67 يا رب اين شمع دل‌فروز ز كاشانهء كيست ]
[ 68 ماهم اين هفته برون رفت و به چشمم ساليست ]
[ 69 كس نيست كه افتادهء آن زلف دوتا نيست ]
[ 70 مردم ديدهء ما جُز برخت ناظر نيست ]
[ 71 زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نيست ]
[ 72 راهيست راه عشق كه هيچش كناره نيست ]
[ 73 روشن از پرتو رويت نظرى نيست كه نيست ]
[ 74 حاصل كارگه كون و مكان اين همه نيست ]
[ 75 خواب آن نرگس فتّان تو بىچيزى نيست ]
[ 76 جز آستان توام در جهان پناهى نيست ]
[ 77 بلبلى برگ گلى خوشرنگ در منقار داشت ]
[ 78 ديدى كه يار جز سر جور و ستم نداشت ]
[ 79 كنون كه مىدمد از بوستان نسيم بهشت ]
[ 80 عيب رندان مكن اى زاهد پاكيزه سرشت ]
[ 81 صبحدم مُرغ چمن با گل نوخاسته گفت ]
[ 82 آن ترك پرىچهره كه دوش از بر ما رفت ]
[ 83 گر ز دست زلف مشكينت خطائى رفت رفت ]
[ 84 ساقى بيار باده كه ماه صيام رفت ]
[ 85 شربتى از لب لعلش نچشيديم و برفت ]
[ 86 ساقى بيا كه يار ز رُخ پرده برگرفت ]
[ 87 حُسنت باتّفاق ملاحت جهان گرفت ]
[ 88 شنيده‌ام سخنى خوش كه پير كنعان گفت ]
[ 89 يا رب سببى ساز كه يارم به‌سلامت ]
[ 90 اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت ]
[ 91 اى غايب از نظر بخُدا مىسپارمت ]
[ 92 مير من خوش مىروى كاندر سر و پا ميرمت ]
[ 93 چه لطف بود كه ناگاه رشحهء قلمت ]
[ 94 زان يار دل‌نوازم شكريست با شكايت ]
[ 95 مدامم مست مىدارد نسيم جعد گيسويت ]
[ 96 درد ما را نيست درمان الغياث ]
[ 97 توئى كه بر سر خوبان كشورى چون تاج ]
[ 98 اگر بمذهب تو خون عاشقست مُباح ]
[ 99 دل من در هواى روى فرّخ ]
[ 100 دى پير مىفروش كه ذكرش بخير باد ]
[ 101 شراب و عيش نهان چيست كار بىبُنياد ]
[ 102 دوش آگهى ز يار سفركرده داد باد ]
[ 103 روز وصل دوستداران ياد باد ]
[ 104 جمالت آفتاب هر نظر باد ]
[ 105 صوفى ار باده به اندازه خورد نوشش باد ]
[ 106 تنت بناز طبيبان نيازمند مباد ]
[ 107 حُسن تو هميشه در فزون باد ]
[ 108 خسروا گوى فلك در خم چوگان تو باد ]
[ 109 ديرست كه دلدار پيامى نفرستاد ]
[ 110 پيرانه‌سرم عشق جوانى به‌سر افتاد ]
[ 111 عكس روى تو چو در آينهء جام افتاد ]
[ 112 آنكه رُخسار ترا رنگ گل و نسرين داد ]
[ 113 بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانى داد ]
[ 114 هماى اوج سعادت به دام ما افتد ]
[ 115 درخت دوستى بنشان كه كام دل ببار آرد ]
[ 116 كسى كه حُسن و خط دوست در نظر دارد ]
[ 117 دل ما بدور رويت ز چمن فراغ دارد ]
[ 118 آن‌كس كه بدست جام دارد ]
[ 119 دلى كه غيب‌نمايست و جام جم دارد ]
[ 120 بتى دارم كه گرد گُل ز سُنبل سايبان دارد ]
[ 121 هر آنكو خاطر مجموع و يار نازنين دارد ]
[ 122 هر آنكه جانب اهل خدا نگه دارد ]
[ 123 مطرب عشق عجب ساز و نوائى دارد ]
[ 124 آنكه از سُنبل او غاليه تابى دارد ]
[ 125 شاهد آن نيست كه موئى و ميانى دارد ]
[ 126 جان بىجمال جانان ميل جهان ندارد ]
[ 127 روشنى طلعت تو ماه ندارد ]
[ 128 نيست در شهر نگارى كه دل ما ببرد ]
[ 129 اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببرد ]
[ 130 سحر بُلبُل حكايت با صبا كرد ]
[ 131 بيا كه ترك فلك خوان روزه غارت كرد ]
[ 132 به آب روشن مى عارفى طهارت كرد ]
[ 133 صوفى نهاد دام و سر حقّه باز كرد ]
[ 134 بلبلى خون دلى خورد و گلى حاصل كرد ]
[ 135 چو باد عزم سر كوى يار خواهم كرد ]
[ 136 دست در حلقهء آن زُلف دو تا نتوان كرد ]
[ 137 دل از من بُرد و روى از من نهان كرد ]
[ 138 رو بر رهش نهادم و بر من گذر نكرد ]
[ 139 دلبر برفت و دل‌شدگان را خبر نكرد ]
[ 140 ديدى اى دل كه غم عشق دگر بار چه كرد ]
[ 141 دوستان دختر رز توبه ز مستورى كرد ]
[ 142 سالها دل طلب جام جم از ما مىكرد ]
[ 143 بسرّ جام جم آنگه نظر توانى كرد ]
[ 144 ياد باد آنكه ز ما وقت سفر ياد نكرد ]
[ 145 چه مستيست ندانم كه رو بما آورد ]
[ 146 صبا وقت سحر بوئى ز زلف يار مىآورد ]
[ 147 نسيم باد صبا دوشم آگهى آورد ]
[ 148 يارم چو قدح بدست گيرد ]
[ 149 دلم جُز مهر مهرويان طريقى برنمىگرد ]
[ 150 ساقى ار باده ازين دست بجام اندازد ]
[ 151 دمى با غم بسربردن جهان يكسر نمىارزد ]
[ 152 در ازل پرتو حُسنت ز تجلّى دم زد ]
[ 153 سحر چون خسرو خاور علم بر كوهساران زد ]
[ 154 راهى بزن كه آهى بر ساز آن توان زد ]
[ 155 اگر روم ز پيش فتنها برانگيزد ]
[ 156 بحُسن و خلق و وفا كس بيار ما نرسد ]
[ 157 هر كه را با خط سبزت سر سودا باشد ]
[ 158 من و انكار شراب اين چه حكايت باشد ]
[ 159 نقد صوفى نه همه صافى بىغش باشد ]
[ 160 خوشست خلوت اگر يار يار من باشد ]
[ 161 كى شعر تر انگيزد خاطر كه حزين باشد ]
[ 162 خوش آمد گُل و زان خوش‌تر نباشد ]
[ 163 گل بىرُخ يار خوش نباشد ]
[ 164 نفس باد صبا مشك‌فشان خواهد شد ]
[ 165 مرا مهر سيه‌چشمان ز سر بيرون نخواهد شد ]
[ 166 روز هجران و شب فرقت يار آخر شد ]
[ 167 ستاره‌اى بدرخشيد و ماه مجلس شد ]
[ 168 گداخت جان كه شود كار دل تمام و نشد ]
[ 169 يارى اندر كس نمىبينيم ياران را چه شد ]
[ 170 زاهد خلوت‌نشين دوش بميخانه شد ]
[ 171 دوش از جناب آصف پيك بشارت آمد ]
[ 172 عشق تو نهال حيرت آمد ]
[ 173 در نمازم خم ابروى تو با ياد آمد ]
[ 174 مژده اى دل كه دگر باد صبا بازآمد ]
[ 175 صبا به تهنيت پير مىفروش آمد ]
[ 176 سحرم دولت بيدار ببالين آمد ]
[ 177 نه هر كه چهره برافروخت دلبرى داند ]
[ 178 هر كه شد محرم دل در حرم يار بماند ]
[ 179 رسيد مژده كه ايّام غم نخواهد ماند ]
[ 180 اى پستهء تو خنده زده بر حديث قند ]
[ 181 بعد ازين دست من و دامن آن سرو بلند ]
[ 182 حسب حالى ننوشتىّ و شد ايّامى چند ]
[ 183 دوش وقت سحر از غُصّه نجاتم دادند ]
[ 184 دوش ديدم كه ملايك در ميخانه زدند ]
[ 185 نقدها را بود آيا كه عيارى گيرند ]
[ 186 گر مىفروش حاجت رندان روا كند ]
[ 187 دلا بسوز كه سوز تو كارها بكند ]
[ 188 مرا برندى و عشق آن فضول عيب كند ]
[ 189 طاير دولت اگر باز گذارى بكند ]
[ 190 كلك مشكين تو روزى كه ز ما ياد كند ]
[ 191 آن كيست كز روى كرم با ما وفادارى كند ]
[ 192 سرو چمان من چرا ميل چمن نمىكند ]
[ 193 در نظربازى ما بىخبران حيرانند ]
[ 194 سمن‌بويان غبار غم چو بنشينند بنشانند ]
[ 195 غلام نرگس مست تو تاج‌دارانند ]
[ 196 آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند ]
[ 197 شاهدان گر دلبرى زينسان كنند ]
[ 198 گفتم كيم دهان و لبت كامران كنند ]
[ 199 واعظان كاين جلوه در محراب و منبر مىكنند ]
[ 200 دانى كه چنگ و عود چه تقرير مىكنند ]
[ 201 شراب بىغش و ساقىّ خوش دو دام رهند ]
[ 202 بود آيا كه در ميكده‌ها بگشايند ]
[ 203 سالها دفتر ما در گرو صهبا بود ]
[ 204 ياد باد آنكه نهانت نظرى با ما بود ]
[ 205 تا ز ميخانه و مى نام و نشان خواهد بود ]
[ 206 پيش ازينت بيش ازين انديشهء عشّاق بود ]
[ 207 ياد باد آنكه سر كوى توام منزل بود ]
[ 208 خستگان را چو طلب باشد و قوّت نبود ]
[ 209 قتل اين خسته به شمشير تو تقدير نبود ]
[ 210 دوش در حلقهء ما قصّهء گيسوى تو بود ]
[ 211 دوش مىآمد و رُخساره برافروخته بود ]
[ 212 يك‌دو جامم دى سحرگه اتّفاق افتاده بود ]
[ 213 گوهر مخزن اسرار همانست كه بود ]
[ 214 ديدم بخواب خوش كه بدستم پياله بود ]
[ 215 بكوى ميكده يا رب سحر چه مشغله بود ]
[ 216 آن يار كزو خانهء ما جاى پرى بود ]
[ 217 مسلمانان مرا وقتى دلى بود ]
[ 218 در ازل هر كو بفيض دولت ارزانى بود ]
[ 219 كنون كه در چمن آمد گل از عدم بوجود ]
[ 220 از ديده خون دل همه بر روى ما رود ]
[ 221 چو دست بر سر زُلفش زنم بتاب رود ]
[ 222 از سر كوى تو هر كو بملالت برود ]
[ 223 هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود ]
[ 224 خوشا دلى كه مدام از پى نظر نرود ]
[ 225 ساقى حديث سرو و گل و لاله مىرود ]
[ 226 ترسم كه اشك در غم ما پرده‌در شود ]
[ 227 گرچه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود ]
[ 228 گر من از باغ تو يك ميوه بچينم چه شود ]
[ 229 بخت از دهان دوست نشانم نمىدهد ]
[ 230 اگر ببادهء مشكين دلم كشد شايد ]
[ 231 گفتم غم تو دارم گفتا غمت سرآيد ]
[ 232 بر سر آنم كه گر ز دست برآيد ]
[ 233 دست از طلب ندارم تا كام من برآيد ]
[ 234 چو آفتاب مى از مشرق پياله برآيد ]
[ 235 زهى خجسته زمانى كه يار بازآيد ]
[ 236 اگر آن طاير قدسى ز درم بازآيد ]
[ 237 نفس برآمد و كام از تو برنمىآيد ]
[ 238 جهان بر ابروى عيد از هلال وسمه كشيد ]
[ 239 رسيد مژده كه آمد بهار و سبزه دميد ]
[ 240 ابر آذارى برآمد باد نوروزى رسيد ]
[ 241 معاشران ز حريف شبانه ياد آريد ]
[ 242 بيا كه رايت منصور پادشاه رسيد ]
[ 243 بوى خوش تو هر كه ز باد صبا شنيد ]
[ 244 معاشران گره از زلف يار باز كنيد ]
[ 245 الا اى طوطى گوياى اسرار ]
[ 246 عيدست و آخر گل و ياران در انتظار ]
[ 247 صبا ز منزل جانان گذر دريغ مدار ]
[ 248 اى صبا نكهتى از كوى فلانى به من آر ]
[ 249 اى صبا نكهتى از خاك ره يار بيار ]
[ 250 روى بنماى و وجودم از ياد ببر ]
[ 251 شب وصلست و طى شد نامهء هجر ]
[ 252 گر بود عُمر بميخانه رسم بار دگر ]
[ 253 اى خرّم از فروغ رخت لاله‌زار عمر ]
[ 254 ديگر ز شاخ سرو سهى بلبل صبور ]
[ 255 يوسف گم‌گشته بازآيد بكنعان غم مخور ]
[ 256 نصيحتى كنمت بشنو و بهانه مگير ]
[ 257 روى بنما و مرا گو كه ز جان دل برگير ]
[ 258 هزار شكر كه ديدم بكام خويشت باز ]
[ 259 منم كه ديده بديدار دوست كردم باز ]
[ 260 اى سرو ناز حُسن كه خوش مىروى بناز ]
[ 261 در آ كه در دل خسته توان درآيد باز ]
[ 262 حال خونين‌دلان كه گويد باز ]
[ 263 بيا و كشتى ما در شط شراب انداز ]
[ 264 خيز و در كاسهء زر آب طربناك انداز ]
[ 265 برنيامد از تمنّاى لبت كامم هنوز ]
[ 266 دلم رميدهء لولىوشيست شورانگيز ]
[ 267 اى صبا گر بگذرى بر ساحل رود ارس ]
[ 268 گُل‌عذارى ز گلستان جهان ما را بس ]
[ 269 دلا رفيق سفر بخت نيك‌خواهت بس ]
[ 270 درد عشقى كشيده‌ام كه مپرس ]
[ 271 دارم از زلف سياهش گله چندان كه مپرس ]
[ 272 بازآى و دل تنگ مرا مونس جان باش ]
[ 273 اگر رفيق شفيقى درست‌پيمان باش ]
[ 274 بدور لاله قدح گير و بىريا مىباش ]
[ 275 صوفى گُلى بچين و مُرقّع بخار بخش ]
[ 276 باغبان گر پنج روزى صحبت گل بايدش ]
[ 277 فكر بلبل همه آنست كه گُل شد يارش ]
[ 278 شراب تلخ مىخواهم كه مردافكن بود زورش ]
[ 279 خوشا شيراز و وضع بىمثالش ]
[ 280 چو برشكست صبا زلف عنبرافشانش ]
[ 281 يا رب اين نوگل خندان كه سپردى بمنش ]
[ 282 ببرد از من قرار و طاقت و هوش ]
[ 283 سحر ز هاتف غيبم رسيد مژده به گوش ]
[ 284 هاتفى از گوشهء ميخانه دوش ]
[ 285 در عهد پادشاه خطابخش جرم‌پوش ]
[ 286 دوش با من گفت پنهان كاردانى تيزهوش ]
[ 287 اى همه شكل تو مطبوع و همه جاى تو خوش ]
[ 288 كنار آب و پاى بيد و طبع شعر و يارى خوش ]
[ 289 مجمع خوبى و لطفست عذار چو مهش ]
[ 290 دلم رميده شد و غافلم من درويش ]
[ 291 ما آزموده‌ايم درين شهر بخت خويش ]
[ 292 قسم به حشمت و جاه و جلال شاه‌شجاع ]
[ 293 بامدادان كه ز خلوتگه كاخ ابداع ]
[ 294 در وفاى عشق تو مشهور خوبانم چو شمع ]
[ 295 سحر ببوى گلستان دمى شدم در باغ ]
[ 296 طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به كف ]
[ 297 زبان خامه ندارد سر بيان فراق ]
[ 298 مقام امن و مى بىغش و رفيق شفيق ]
[ 299 اگر شراب خورى جرعه‌اى فشان بر خاك ]
[ 300 هزار دشمنم ار مىكنند قصد هلاك ]
[ 301 اى دل ريش مرا با لب تو حقّ نمك ]
[ 302 خوش‌خبر باشى اى نسيم شمال ]
[ 303 شَمَمتُ روح و داد و شمتُ برق وصال ]
[ 304 داراى جهان نصرت دين خسرو كامل ]
[ 305 بوقت گل شدم از توبهء شراب خجل ]
[ 306 اگر بكوى تو باشد مرا مجال وصول ]
[ 307 هر نكته‌اى كه گفتم در وصف آن شمائل ]
[ 308 اى رُخت چون خلد و لعلت سلسبيل ]
[ 309 عشق‌بازىّ و جوانىّ و شراب لعل‌فام ]
[ 310 مرحبا طاير فرّخ‌پى فرخنده‌پيام ]
[ 311 عاشق روى جوانى خوش نوخاسته‌ام ]
[ 312 بشرى اذ السّلامة حلّت بذى سلم ]
[ 313 بازآى ساقيا كه هواخواه خدمتم ]
[ 314 دوش بيمارى چشم تو ببرد از دستم ]
[ 315 به غير از آنكه بشد دين و دانش از دستم ]
[ 316 زلف بر باد مده تا ندهى بر بادم ]
[ 317 فاش مىگويم و از گفتهء خود دلشادم ]
[ 318 مرا مىبينى و هر دم زيادت مىكنى دردم ]
[ 319 سالها پيروى مذهب رندان كردم ]
[ 320 ديشب بسيل اشك ره خواب مىزدم ]
[ 321 هر چند پير و خسته‌دل و ناتوان شدم ]
[ 322 خيال نقش تو در كارگاه ديده كشيدم ]
[ 323 ز دست كوتهء خود زير بارم ]
[ 324 گرچه افتاد ز زلفش گرهى در كارم ]
[ 325 گر دست دهد خاك كف پاى نگارم ]
[ 326 در نهانخانهء عشرت صنمى خوش دارم ]
[ 327 مرا عهديست با جانان كه تا جان در بدن دارم ]
[ 328 من كه باشم كه بر آن خاطر عاطر گذرم ]
[ 329 جوزا سحر نهاد حمايل برابرم ]
[ 330 تو همچو صُبحى و من شمع خلوت سحرم ]
[ 331 بتيغم گر كشد دستش نگيرم ]
[ 332 مزن بر دل ز نوك غمزه تيرم ]
[ 333 نماز شام غريبان چو گريه آغازم ]
[ 334 گر دست رسد در سر زلفين تو بازم ]