ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٧٦

[ 5 دل مىرود ز دستم صاحبدلان خُدا را ]

[ 5 دل مىرود ز دستم صاحبدلان خُدا را ]

[ 5 دل مىرود ز دستم صاحبدلان خُدا را ]

دل مىرود ز دستم صاحبدلان خُدا را * دردا كه راز پنهان خواهد شد آشكارا

كشتى شكستگانيم اى باد شرطه برخيز * باشد كه بازبينم ديدار آشنا را

ده روز مهر گردون افسانه است و افسون * نيكى بجاى ياران فرصت شمار يارا

در حلقه گُل و مُل خوش خواند دوش بُلبل * هات الصّبوح هبوا يا ايّها السّكارى

اى صاحب كرامت شكرانهء سلامت * روزى تفقّدى كن درويش بينوا را

آسايش دو گيتى تفسير اين دو حرفست * با دوستان مُروّت با دشمنان مدارا

در كوى نيك‌نامى ما را گذر ندادند * گر تو نمىپسندى تغيير كُن قضا را

آن تلخ‌وش كه صوفى ام‌الخبائثش خواند * اشهى لنا و احلى من قبله العذارا

هنگام تنگدستى در عيش كوش و مستى * كاين كيمياى هستى قارون كند گدا را

سركش مشو كه چون شمع از غيرتت بسوزد * دلبر كه در كف او مومست سنگ خارا

آيينهء سكندر جام ميست بنگر * تا بر تو عرضه دارند احوال مُلك دارا

خوبان پارسىگو بخشندگان عُمرند * ساقى بده بشارت رندان پارسا را

حافظ به خود نپوشيد اين خرقهء مىآلود * اى شيخ پاك دامن معذور دار ما را