ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٧٥

[ 4 صبا بلطف بگو آن غزال رعنا را ]

اگر دشنام فرمائى و گر نفرين دعا گويم * جواب تلخ مىزيبد لب لعل شكرخا را

نصيحت گوش كن جانا كه از جان دوست‌تر دارند * جوانان سعادتمند پند پير دانا را

حديث از مطرب و مى گو و راز دهر كمتر جو * كه كس نگشود و نگشايد به حكمت اين معمّا را

غزل گفتى و دُر سفتى به ياد خوش بخوان حافظ * كه بر نظم تو افشاند فلك عقد ثريّا را

[ 4 صبا بلطف بگو آن غزال رعنا را ]

[ 4 صبا بلطف بگو آن غزال رعنا را ]

صبا بلطف بگو آن غزال رعنا را * كه سر بكوه و بيابان تو داده‌اى ما را

شكرفروش كه عُمرش دراز باد چرا * تفقّدى نكند طوطى شكرخا را

غرور حُسنت اجازت مگر نداد اى گُل * كه پُرسشى نكنى عندليب شيدا را

بخُلق و لطف توان كرد صيد اهل نظر * ببند و دام نگيرند مُرغ دانا را

ندانم از چه سبب رنگ آشنائى نيست * سهىقدان سيه‌چشم ماه سيما را

چو با حبيب نشينى و باده‌پيمائى * به ياد دار مُحبّان بادپيما را

جُز اين قدر نتوان گفت در جمال تو عيب * كه وضع مهر و وفا نيست روى زيبا را

در آسمان نه عجب گر بگفتهء حافظ * سرود زهره برقص آورد مسيحا را