ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩
3 بحر مضارع مثمّن اخرب مكفوف محذوف
106
شراب لعل كش و روى مه‌جبينان بين
107
به جان پير خرابات و حقّ صحبت او
108
خنك نسيم معنبرشمامهء دلخواه
109
دَرِ سراىِ مُغان رُفته بود و آب‌زده
110
چراغ روى تو را شمع گشت پروانه
111
به صوت بلبل و قمرى اگر ننوشى مى
112
به چشم كرده‌ام ابروى ماه سيمايى
113
چه بودى ار دل آن ماه مهربان بودى
114
به جان او كه گرم دسترس به جان بودى
115
چو سرو اگر بخرامى دمى بگلزارى
116
تو را كه هر چه مراد است در جهان دارى
117
صبا تو نكهت آن زلف مشك‌بو دارى
118
طفيل هستى عشقند آدمىّ و پرى
119
بيار باده و بازم رهان ز رنجورى
120
هزار جهد بكردم كه يار من باشى
121
كَتَبتُ قِصَّة شوقى وَ مَدمَعى بآكى
122
ز دلبرم كه رساند نوازش قلمى
123
چه قامتى كه ز سر تا قدم همه جانى
124
دو يار زيرك و از باده كهن دو منى
قصيده‌ها
قصيده‌ها
125
سپيده دم كه صبا بوى بوستان گيرد
126
ز دلبرى نتوان لاف زد به آسانى
3 بحر مضارع مثمّن اخرب مكفوف محذوف
3 بحر مضارع مثمّن اخرب مكفوف محذوف
( مفعول فاعلات مفاعيل فاعلن 2 بار )