ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٤٤

[ غزل‌ها ]

132

اى كه مهجورى عشّاق روا مىدارى

133

روزگارىست كه ما را نگران مىدارى

134

عمر بگذشت به بىحاصلى و بلهوسى

135

نوبهار است در آن كوش كه خوش‌دل باشى

136

اى دل آن دم كه خراب از مى گُلگُون باشى

137

زان مى صاف كزو پخته شود هر خامى

138

احمد اللّه على معدلت السّلطانى

139

بشنو اين نكته كه خود را ز غم آزاده كنى

140

اى كه در كشتن ما هيچ مدارا نكنى

141

تو مگر بر لب آبى به هوس ننشينى

142

ساقيا سايهء ابرست و بهار و لب جوى

143

سحرم هاتف ميخانه به دولتخواهى

( مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلان 2 بار )

طفيل هستى عشقند آدمىّ و پرى * ارادتى بنما تا سعادتى ببرى

اين بحر در ديوان خواجه حافظ - غزل‌هاى بسيارى را به خود اختصاص داده ، و در حدود يك‌صد و بيست و شش بار در ديوان وى تكرار شده است .

گفتنيست كه : اين وزن از نظر ( كثرت استعمال ) در ديوان خواجه شيراز دومين مقام را ، احراز كرده است .

صلاح كار كجا و من خراب كجا