ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٢

[ 479 صُحبت و ژاله مىچكد از ابر بهمنى ]

[ 478 نوش كن جام شراب يك‌منى ]

[ 478 نوش كن جام شراب يك‌منى ]

نوش كن جام شراب يك‌منى * تا بدان بيخ غم از دل بركنى

دل گشاده دار چون جام شراب * سرگرفته چند چون خمّ و نى

چون ز جام بيخودى رطلى كشى * كم زنى از خويشتن لاف منى

سنگ سان شو در قدم نى همچو آب * جمله رنگ‌آميزى و تردامنى

دل بمى در بند تا مردانه‌وار * گردن سالوس و تقوى بشكنى

خيز و جهدى كن چو حافظ تا مگر * خويشتن در پاى معشوق افكنى

[ 479 صُحبت و ژاله مىچكد از ابر بهمنى ]

[ 479 صُحبت و ژاله مىچكد از ابر بهمنى ]

صُحبت و ژاله مىچكد از ابر بهمنى * برگ صبوح ساز و بده جام يك‌منى

در بحر مائى و منى افتاده‌ام بيار * مى تا خلاص بخشدم از مائى و منى

خون پياله خور كه حلالست خون او * در كار يار باش كه كاريست كردنى

ساقى بدست باش كه غم در كمين ماست * مطرب نگاه دار همين ره كه مىزنى

مى ده كه سر به گوش من آورد و چنگ گفت * خوش بگذران و بشنو ازين پير منحنى

ساقى به بىنيازى رندان كه مى بده * تا بشنوى ز صوت مغنّى هو الغنى