ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٤

[ 468 كه برد بنزد شاهان ز من گدا پيامى ]

[ 467 زان مى عشق كزو پخته شود هر خامى ]

[ 467 زان مى عشق كزو پخته شود هر خامى ]

زان مى عشق كزو پخته شود هر خامى * گرچه ماه رمضانست بياور جامى

روزها رفت كه دست من مسكين نگرفت * زلف شمشادقدى ساعد سيم‌اندامى

روزه هر چند كه مهمان عزيزست اى دل * صحبتش موهبتى دان و شدن انعامى

مُرغ زيرك بدر خانقه اكنون نپرد * كه نهادست بهر مجلس وعظى دامى

گله از زاهد بدخو نكنم رسم اينست * كه چو صبحى بدمد در پيش افتد شامى

يار من چون بخرامد به تماشاى چمن * برسانش ز من اى پيك صبا پيغامى

آن حريفى كه شب و روز مى صاف كشد * بود آيا كه كند ياد ز دردآشامى

حافظا گر ندهد داد دلت آصف عهد * كام دشوار بدست آورى از خودكامى

[ 468 كه برد بنزد شاهان ز من گدا پيامى ]

[ 468 كه برد بنزد شاهان ز من گدا پيامى ]

كه برد بنزد شاهان ز من گدا پيامى * كه بكوى مىفروشان دو هزار جم به جامى

شده‌ام خراب و بدنام و هنوز اميدوارم * كه بهمّت عزيزان برسم به نيك نامى

تو كه كيميافروشى نظرى بقلب ما كن * كه بضاعتى نداريم و فكنده‌ايم دامى

عجب از وفاى جانان كه عنايتى نفرمود * نه بنامه‌اى پيامى نه به خامه‌اى سلامى

اگر اين شراب خامست اگر آن حريف پخته * بهزار بار بهتر ز هزار پخته خامى