ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٨

[ 460 سليمى منذ حلّت بالعراق ]

ساغرى نوش كن و جرعه بر افلاك فشان * چند و چند از غم ايّام جگر خون باشى

حافظ از فقر مكن ناله كه گر شعر اينست * هيچ خوش‌دل نپسندد كه تو محزون باشى

[ 459 زين خوش رقم كه بر گل رُخسار مىكشى ]

[ 459 زين خوش رقم كه بر گل رُخسار مىكشى ]

زين خوش رقم كه بر گل رُخسار مىكشى * خط بر صحيفهء گل و گلزار مىكشى

اشك حرم‌نشين نهانخانهء مرا * زان‌سوى هفت پرده ببازار مىكشى

كاهل روى چو باد صبا را ببُوى زلف * هر دم بقيد سلسله در كار مىكشى

هر دم به ياد آن لب ميگون و چشم مست * از خلوتم بخانهء خمّار مىكشى

گفتى سر تو بستهء فتراك ما شود * سهلست اگر تو زحمت اين بار مىكشى

با چشم و ابروى تو چه تدبير دل كنم * وه زين كمان كه بر من بيمار مىكشى

بازآ كه چشم بد ز رخت دفع مىكند * اى تازه گل كه دامن ازين خار مىكشى

حافظ دگر چه مىطلبى از نعيم دهر * مى مىخورىّ و طُرّهء دلدار مىكشى

[ 460 سليمى منذ حلّت بالعراق ]

[ 460 سليمى منذ حلّت بالعراق ]

سليمى منذ حلّت بالعراق * الاقى من نواها ما الاقى

الا اى ساروان منزل دوست * الى ركبانكم طال اشتياقى