ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٣

[ 438 سبت سلمى بصدغيها فؤادى ]

آلودگى خرقه خرابىّ جهانست * كو راهروى اهل دلى پاك سرشتى

از دست چرا هشت سر زلف تو حافظ * تقدير چنين بود چه كردى كه نهشتى

[ 437 اى قصّهء بهشت ز كويت حكايتى ]

[ 437 اى قصّهء بهشت ز كويت حكايتى ]

اى قصّهء بهشت ز كويت حكايتى * شرح جمال حور ز رويت روايتى

انفاس عيسى از لب لعلت لطيفه‌اى * آب‌خضر ز نوش لبانت كنايتى

هر پاره از دل من و از غصّه قصّه‌اى * هر سطرى از خصال تو وز رحمت آيتى

كى عطرساى مجلس روحانيان شدى * گل را اگر نه بوى تو كردى رعايتى

در آرزوى خاك دريا سوختيم * ياد آور اى صبا كه نكردى حمايتى

اى دل بهرزه دانش و عمرت بباد رفت * صد مايه داشتىّ و نكردى كفايتى

بوى دل كباب من آفاق را گرفت * اين آتش درون بكند هم سرايتى

در آتش ار خيال رخش دست مىدهد * ساقى بيا كه نيست ز دوزخ شكايتى

دانى مراد حافظ ازين درد و غصّه چيست * از تو كرشمه‌اى وز خسرو عنايتى

[ 438 سبت سلمى بصدغيها فؤادى ]

[ 438 سبت سلمى بصدغيها فؤادى ]

سبت سلمى بصدغيها فؤادى * و روحى كلّ يوم لى ينادى

نگارا بر من بيدل ببخشاى * و واصلنى على رغم الاعادى