ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٩

[ 432 مخمور جام عشقم ساقى بده شرابى ]

بخيل بوى خدا نشنود بيا حافظ * پياله گير و كرم ورز و الضّمان علىّ

لبش مىبوسم و درمىكشم مى * به آب زندگانى برده‌ام پى

نه رازش مىتوانم گفت با كس * نه كس را مىتوانم ديد با وى

لبش مىبوسد و خون مىخورد جام * رُخش مىبيند و گل مىكند خوى

بده جام مى و از جم مكن ياد * كه مىداند كه جم كى بود و كى كى

بزن در پرده چنگ اى ماه مطرب * رگش بخراش تا بخروشم از وى

گل از خلوت بباغ آورد مسند * بساط زهد همچون غنچه كن طى

چو چشمش مست را مخمور مگذار * به ياد لعلش اى ساقى بده مى

نجويد جان از آن قالب جدائى * كه باشد خون جامش در رگ و پى

زبانت دركش اى حافظ زمانى * حديث بىزبانان بشنو از نى

مخمور جام عشقم ساقى بده شرابى * پر كن قدح كه بىمى مجلس ندارد آبى

وصف رُخ چو ماهش در پرده راست يابد * مطرب بزن نوائى ساقى بده شرابى