ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٠

[ 419 وصال او ز عُمر جاودان به ]

شوق لبت برد از ياد حافظ * درس شبانه ورد سحرگاه

[ 418 گر تيغ بارد در كوى آن ماه ]

[ 418 گر تيغ بارد در كوى آن ماه ]

گر تيغ بارد در كوى آن ماه * گردن نهاديم الحكم للّه

آيين تقوى ما نيز دانيم * ليكن چه چاره با بخت گُمراه

ما شيخ و واعظ كمتر شناسيم * يا جام باده يا قصّه كوتاه

من رند و عاشق در موسم گُل * آنگاه توبه استغفر اللّه

مهر تو عكسى بر ما نيفكند * آيينه رويا آه از دلت آه

الصّبر مرّ و العمر فان * يا ليت شعرى حتّام القاه

حافظ چه نالى گر وصل خواهى * خون بايدت خورد درگاه و بيگاه

[ 419 وصال او ز عُمر جاودان به ]

[ 419 وصال او ز عُمر جاودان به ]

وصال او ز عُمر جاودان به * خداوندا مرا آن ده كه آن به

به شمشيرم زد و با كس نگفتم * كه راز دوست از دشمن نهان به

بداغ بندگى مردن برين در * بجان او كه از ملك جهان به

خدا را از طبيب من بپرسيد * كه آخر كى شود اين ناتوان به